Ograniczona ruchomość nerki jako przyczyna dolegliwości kręgosłupa?

PL---Tozzi_Eingeschränkte-Nierenbeweglichkeit

_

Miejscowa manipulacja powięzi redukuje odczucia bólowe i poprawia mobilność nerki u pacjentów z bólami dolnych obszarów pleców.

Bóle pleców ze względu na ich szerokie rozpowszechnienie i generowanie wysokich kosztów dla systemu ochrony zdrowia stanowią problem, któremu przyglądamy się ze szczególnym zainteresowaniem. W zaprezentowanym badaniu dokonano diagnostyki ultrasonograficznej sprawdzającej mobilność nerki u osób z dolegliwościami bólowymi dolnych obszarów pleców i bez takich problemów. Zbadano również wpływ osteopatycznej manipulacji powięziowej, w skład której weszła Technika Stilla oraz odwijanie powięziowe, na ruchomość nerki u pacjentów z niespecyficznymi bólami dolnych partii pleców (ang. low back pain = LBP).

Tozzi i współpracownicy przeprowadzili badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej u 101 osób nie wykazujących symptomów (30 kobiet, 71 mężczyzn) o średniej wieku 38,9 ± 8 lat oraz u 140 uczestników eksperymentu (66 kobiet i 74 mężczyzn, 39,3 ± 8 lat) cierpiących na niespecyficzne dolegliwości bólowe dolnych partii pleców. W trakcie badania dokonywano pomiaru odległości pomiędzy biegunem górnym prawej nerki a odnogą przepony po tej samej stronie w maksymalnej pozycji wdechowej i maksymalnej pozycji wydechowej. Droga pokonywana przez nerkę obliczana jako bezwzględna różnica między maksymalną pozycją wydechową a maksymalną pozycją wdechową określana była jako Współczynnik Ruchomości Nerki. (KMS, Kidney Mobility Score). Grupa pacjentów bólowych została zrandomizowana, z czego n= 109 osób była poddawana terapii, a n=31 osób znalazło się w grupie kontrolnej. W obydwu grupach dokonano pomiaru różnicy maksymalnego położenia wdechowego i wydechowego nerki przed przystąpieniem do interwencji eksperymentalnej i po jej zakończeniu. Poza badaniem ultrasonograficznym w dniu rekrutacji oraz trzy dni po terapii pacjenci wypełniali także kwestionariusz bólu SF-MPQ (Short-Form McGill Pain Assessment Questionnaire).

Pacjenci z bólami pleców otrzymali terapię wcześniej zidentyfikowanych, problematycznych obszarów piersiowo-lędźwiowych, która składała się z dwuminutowej Techniki Stilla oraz dziewięćdziesięciosekundowego odwijania powięziowego. Grupa kontrolna poddawana była 3,5 minutowej terapii pozorowanej.

Analiza statystyczna wykazała istotną różnicę (p< 0,05) pomiędzy Współczynnikiem Ruchomości Nerki osób bez symptomów (1,92 mm, ±1,14) a pacjentami z dolegliwościami bólowymi dolnych partii pleców (1,52 mm, ±0,79). ANOVA z powtarzanymi pomiarami wykazała bardzo wysoką istotność statystyczną (p< 0,0001) pomiędzy wartościami Współczynnika Ruchomości Nerki przed terapią i po niej, a także w zakresie wyników kwestionariusza SF-MPQ pomiędzy osobami z grupy badawczej i kontrolnej.

W badanej próbie osoby z niespecyficznymi bólami dolnych partii pleców wykazywały ograniczoną ruchomość nerki w porównaniu do asymptomatycznych uczestników badania. Jednorazowa osteopatyczna manipulacja nerki okazała się efektywnym sposobem manualnym krótkotrwałej poprawy mobilności nerki i zmniejszenia doznań bólowych.  Autorzy przypuszczają, że patomechanizm dolegliwości i tym samym podstawy powodzenia terapeutycznego związane są z wzajemnymi zależnościami wiscero-somatycznymi, bądź też somato-wisceralnymi.

_

Piśmiennictwo: Tozzi P, Bongiorno D, Vitturini C: Low back pain and kidney mobility: local osteopathic fascial manipulation decreases pain perception and improves renal mobility. Journal of Bodywork & Movement Therapies (2012) 16, 381 – 391

No Comments

Leave a Comment